Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

ά-τοιχοι



Εντέλει,
κάθε λάθος βήμα, κάθε άτυχη κίνηση, επισπεύδει την απελευθέρωσή μου.
Οι τοίχοι γεμίζουν ρωγμές, χαράγματα, ανοίγματα.
Τέλος θα καταρρεύσουν όλοι οι περιορισμοί και θα πριμοδοτηθεί ο χώρος με άφθονο οξυγόνο.
Θα πάρω βαθιές ανάσες να εισχωρήσει μέσα μου η ζωή του.
Τότε θα έρθει και το πραγματικό φως.
(ή το σκοτάδι, δεν έχει σημασία)
Αλλά θα είμαι ελεύθερη.
Να βλέπω.